درباره کتاب مکانیک سیالات وایت
مکانیک سیالات آمیزه ای از روابط نظری و داده های آموزشی است که با چند قانون بنیادی سروکار دارد ولی شکل هندسی جریان در زندگی واقعی مانع کاربرد اصلی آن می شود. اساساً مکانیک سیالات یک علم مشاهداتی است که در آن ابزار اندازه گیری، تحلیل ابعادی و مدل سازی استفاده می شود.
از آنجایی که 75درصد کره زمین را آب و 100درصد آن را هوا تشکیل می دهد، مکانیک سیالات گستره ی وسیعی دارد و در هر فرایندی وارد می شود.
کتاب "مکانیک سیالات" مشتمل بر یازده فصل می باشد که عبارتند از:
در فصل اول تحت عنوان مقدمه، تمامی اطلاعاتی که پیش نیاز یادگیری مکانیک سیالات است و دانشجویان در دوران دبیرستان و ترم های اول دانشگاه گذرانده اند را به طور جامع در اختیار مخاطب قرار می دهد.
در فصل دوم توزیع فشار و تعادل یک جسم سیال را ارائه قرار می دهد.
در فصل سوم مخاطب با چهار معادله ی اصلی که عبارتند از: پایستاری جرم، تکانه خطی، تکانه زاویه ای و پایستاری انرژی آشنا می شود.
در فصل چهار مفاهیمی چون تابع جریان، بردار گردابه، چریان بی چرخش و پتانسیل و سرعت مورد بحث قرار می گیرد.
در فصل پنجم ابتدا به بعضی روابط فیزیک و شیوه ی کردن بی بُعد آنها و سپس به قضیه پی و روش ایپسن می پردازد.
در فصل ششم چگونگی جریان در لوله ها و سایر مجراها را بیان می کند.
و فصل هفتم آثار ویسکوزیته در جریان خارجی بر روی یک جسم را شرح می دهد.
در فصل هشتم جریان ناویسکوز تراکم ناپذیر و بی چرخش مورد بررسی قرار می گیرد.
فصل نهم خواص ترمودینامیکی گازهای ایده آل و جریان فوق صوتی دو بعدی را بیان می کند.
در فصل دهم با جریان در کانال باز و جریان تدریجاَ متغیر، آشنا می شویم و نهایتاً فصل یازده انواع پمپ ها را شرح می دهد.
شایان ذکر است که مسائلی چالش برانگیز ابتدا به صورت مبحثی و در پایان به صورت کلی گردآوری شده اند. کتاب مذکور به طور کلی دارای 1675 مسئله کاربردی است که پاسخ 700 مسئله در انتهای کتاب موجود است.
برشی از متن کتاب مکانیک سیالات وایت
فصل اول: مقدمه 2-1 تاریخچه مکانیک سیالات و حوزه کاربرد آن
مانند سایر علوم مهندسی، مکانیک سیالات نیز تاریخچه ای دارد. این علم با مجموعه ای از کارهای پراکنده شروع شد. سپس، باکشف های بعضی قوانین در قرن های هجدهم و نوزدهم، روبه پیشرفت گذاشت تا آنکه به سطح امروزی رسید. درقدیم، سیستم های آبیاری، و قایق رانی با پارو را به خوبی می شناختند. چهار قرن قبل از میلاد، رومی ها از وسایل پیشرفته سیالاتی استفاده می کردند. سه قرن قبل از میلاد، ارشمیدس قوانین شناوری را فرمول بندی کرد.
از تولد مسیح تا عصر رنسانس، طراحی کشتی ها و کاتال های آبیاری رو به پیشرفت گذاشت. لئونارد داوینجی (1452-1519) معادله ی پایستاری جرم در جریان پایای یک بعدی را استنتاج کرد. در یادداشت های او، امواج، جریان جت، پرش هیدرولیکی، تشکیل گرداب، طراحی وسایل ایرودینامیکی و چتر های ترمز توصیف شده است.